Yazdığım ,yazamadığım ve yazıp da sildiklerim'e

            WHY DO PEOPLE LIE? It is one of those rare things we do, even when we often say we don't; lie. Everyone can tell a lie in any way. They don’t have to be rich, poor, old, young, man or woman… It has no class, rank, gender, or title. It has colors. Moreover, these colors also have a habitual name, the cleanest white, the sweetest pink, the painful black! It has endless excuses. There are those who remonstrance, "I had to do this ". To gain benefits, to evade penalties, to feel the need for approval and acceptance, to evade criticism , and more; like these...  people always want to see themselves right. However there are also lives that end in colors. Neither yesterday nor today; neither white nor pink could prevent this. There are lost trusts, there are relationships of unknown faces.There are people living inside a lie. Despite all these it will never seem to end. There is no point in experiencing something that does not exist. What do peopl...

 Aralık'ın 11. günü saat 20.01  Bir gün daha sona yaklaşıyor. Bitti bitecek. Sadece gün de değil. Bir yıl daha şuandan geçmişe terfi ediyor. Son demlerinde kıvranıyor. Ne yıldı be! Kızdık,söylendik,sevdik,ağladık,eğlendik,zaferlendik, en çok da üzüldük... Bayağı üzüldük. Ne bitmek nedir bilmeyen bir yıl dedik. Yetti canımıza, canlara. İşte bitiyor o "malum" tüm günahların keçisi! Felaketlerini saydık, hep bu son olsun diyerek. Ama işte yine tutamadık zamanı! O zaman, Müslüm Baba'dan sesleniyorum 2020 ye; " Kal gittiğin yerde mutlu ol Ya da gel kalbimde tahta sahip ol Senin gülen yüzüne kurban bu serseri kalbim Ama karar ver tutamıyorum zamanı" Vaziyetler bu galiba. Elveda diyoruz birine daha. Gelmesini çok istedik, çokça kutladık, en güzel temennileri sıraladık, mütemadiyen... Şimdi ivedikle göndermenin peşindeyiz. Ona külfet bindirme kuyruğundayız. Ah, bir gülümsemesine olmuşken  fedai. Tutamadık yine zamanı. İzledik öylece. Seyirci kaldık yine kendi hayatı...